Nane Limon Bir Yılını Doldurdu.

Dün anneler günüydü. Öncelikle tüm annelerin, annelik duygusunu taşıyan tüm kadınların bu güzel ve özel gününü kutlayarak başlamak istiyorum.

Bundan 1.5 yıl önce başladı bu serüven. Bir gazetede internet günlüklerinden bahsediliyordu. Günlüklerin bir kısmının konusu "yemek" idi. Okumaya başlayınca, bu dünyayı tanımak için ne kadar geç kaldığımı farkettim.

Önceleri, sessiz sessiz takip ettim, günlükler arasındaki samimi ilişkileri yadırgadım. Böyle bir şeyin nasıl olabileceğini düşündüm. Sonra, dikkatimi çekenlere çekine çekine fikirlerimi yazmaya başladım. Yavaş yavaş, "Ben de yapabilir miyim?" sorusu aklıma düştü; ama, nasıl olacaktı? Bu konu ile ilgili hiçbir bilgim yoktu. Oğullarıma sordum. "Tamam anne, dersler hafiflesin, bakarız" dediler; ama, bir türlü bakamadılar. Sonra, bir blogger arkadaşım:"Neden sen de yazmıyorsun? Ben sana yardım ederim"dedi.

Derken, bir sabah: "Bloğuna hoş geldin Münevver!" yazısı ile karşılaştım. O gün nasıl mutlu oldum, nasıl heyecanlandım, anlatamam. Ara sıra vazgeçmek istedim. Sonra, uzaklaştırdım kafamdan bu düşünceyi, devam etme isteğim ağır bastı, ve bir yıl doldu bile. Bundan sonra, zaman beni nerelere sürükleyecek, bilmiyorum.

Bu süreç için teşekkürlerim var elbette. Öncelikle:
Zinnur'cuğum,
Öğretmenliğin için,
Yardımseverliğin için,
Bitmak bilmeyen sorularımı, sabırla yanıtladığın için,
Arkadaşlığın ve içtenliğin için, çook çok teşekkür ederim sana. Kendi günlüğün gibi ilgilendin günlüğümle. İşte, önceleri yadırgadığım günlükler arasındaki iyi ilişkilerin en güzelini yaşadım sayende. Hakkını nasıl öderim, bilmiyorum.

Sonra, diğer blogger arkadaşlarım, sizlerden çok şey öğrendim. Elimdeki hatırı sayılır derecedeki kaynak, sayenizde daha da çoğaldı. Teşekkür ederim hepinize.

Nane Limon okuyucuları, dünyanın aklıma gelmeyecek köşelerinden okuyorsunuz, yazıyorsunuz. Bir kısmınızın ismini biliyorum yalnızca. Okuduğunuz, yazdığınız için çok teşekkürler size de.

Bu bir yıl içinde, -doğal olarak- bazı blogger arkadaşlarımı kendime daha yakın hissettim. Onlarla yazışmalarımız, birbirimize hissettiklerimiz daha farklıydı.Onları da anmak istedim burada. Onların yakınlıklarını da unutmayacağım.

Sonuç olarak, Nane Limon'u okuyan herkese, bana paylaşma duygusunun en güzelini yaşattıkları için çok teşekkür ederim.

Kendime ait kutlama yapmayı sevmiyorum; ama, Nane Limon, benim olduğu kadar hepimizin günlüğü. Adettendir, diyerek bir pasta ile kutlayalım dedim.

Bu pastayı geçen yıl Zinnur çikolatalı, Dilek meyveli, -tabanını tart hamurundan- , Hanimiş Işıl da biraz farklı olarak dondurmalı yapmıştı.Ben de haziran ayında çilekli denemiş, ama, yayımlamamıştım. Çok beğendiğimiz için, yine çilekli, bu kez makaron ilaveli yaptım.

23 cm.lik üst ve taban için 2 yumurtadan, rulolar için de 4 yumurtadan pandispanya yaptım. İçine çilek mus sürdüm, dışını ise, biraz çırpılmış krema eklediğim pastacı kreması ve hindistan cevizi rendesi ile kapladım. Pembe pembe makaronlar olsaydı güzel olacaktı; ama, gıda boyası kullanmadan bu mümkün olmadığı için fındıklı makaron yaptım. Kenardakileri pastacı kreması ile, üsttekini ise çilek musla yapıştırdım birbirine.

Bu güzel pastayı, Nane Limon'u okuyan herkese ikram ediyorum.Afiyet olsun.


Hep birlikte nice yıllara!.....